"...biz kırıldık daha da kırılırız
ama katil de bilmiyor öldürdüğünü
hırsız da bilmiyor çaldığını
biz yeni hayatın acemileriyiz.
bütün bildiklerimiz yeniden biçimleniyor
şiirimiz, aşkımız yeniden,
son kötü günleri yaşıyoruz belki
ilk güzel günleri de yaşarız belki
kekre bir şey var bu havada
geçmişle gelecek arasında
acıyla sevinç arasında
öfkeyle bağış arasında..."
cemal süreya
1 comment:
ah be nil'im sen ne yaptın
cemal süreya'nın bu dizeleri nasil da kanına işliyor insanın...
son kötü günler diye diye bitiremedik ki bu kötü günleri
bir bitse
başlayacak mıyız ilk güzel günlere?
yok mu o arada kalmışlık, aradalık duygusu... ne geçmişte olabiliyoruz şu an, ne gelecekte
ne sevincimiz tam sevinç
ne de acımız tam acı
yitik miyiz şu an, bu aradayken
inancımızı hala yitirmemiş olmamız acemi olmamızdan mı kaynaklanıyor bu yeni hayatlara?
Post a Comment