
Ona ilk gecelerden birinde, sevdiğim bir insan bir şey ister yahut severse o şeyi ben de ister ben de severim demiştim de hemen atılmış, öyle olmamalı demişti. Öyle olması güzeldi ama öyle olmamalıydı, heyecanı silmek için. Çok sonra bir gün o, insan bir insanı severse sever; sevmezse sevmez ama bir kez sevdi miydi kusurları eksikleri yanlışlarıyla sevmeli dediğinde, ben atıldım, o eksikleri yanlışları düzeltmeye çalışmak seven insanın hakkı olmamalı mı diye sordum. Duraksamadan konuştu : "düşünülebilecek en yüksek ölçü bu olsa gerek iki dost arasında."
Bilge Karasu / Troya’da Ölüm Vardı