Monday, June 4, 2007

açık havada nefes alamamalar, suda boğulamamalar...





Aranmış, bulunmuş derdin üstünlüğü...
Su gibi, hava gibi...



Bilge Karasu / Troya’da Ölüm Vardı

1 comment:

bdkoala said...

Derin bir nefes alma isteği duyarsın tüm hücrelerinde. Sanırsın ki içine doldurduğun o nefes, her şeyin çözümü olacaktır. Göğsün yükselir, tam nefes alacakken yarıda kesilir. Sanırsın ki kaburgaların delip geçiyor kalbini. Öksürmeye çalışırsın dipten gelen sarsıcı acıyla. İçine, boğazına kaçan o şeyi dışarı atmak istercesine var gücünle öksürürsün ağlayarak. Ama o çoktan içini ele geçirmiştir. Ne yapsan nafiledir.

Leyla